Latest Entries »

หมดศรัทธา สิ้นแล้วที่ในรัก
หมายสมัคร รักยั่งยืน กลับขื่นขม
จำต้องร้างราไกลใจระทม
ไม่สู้ขมเท่างามพักษ์คลายรักเรา…!!

.
.
.

เราเคยรักร่วมเรียงคู่เคียงหมอน
เขนยนอนแนบข้างอย่างลึกซึ้ง
สิเน่หาเป็นโซ่ตรวนหวนคะนึง
ในยามนี้ หวงห่วงหึง จึงระทม

จำมองเจ้า เคล้าเคลีย นัวเนียนัก
กับกิ๊กรัก คนใหม่ ไม่เห็นสม
พี่รักมั่น ฤาพี่ผิด คิดเป็นปม
ใยต้องตรม ขมขื่น สะอื้นนาน

น้องเอ๋ย…..
พี่รักเจ้า ทรามเชย จึงต่อขาน
ที่ปักใจ ใยไม่ซึ้ง ถึงใจมาลย์
ที่วันวาร ใจเกื้อกูล เคยหนุนนำ

เพลินกิ๊กเก่าเคล้ากิ๊กใหม่ใจล้าอ่อน
ช่างสำส่อน ยอดยาหยี ทำพี่ช้ำ
ใยน้องนางช่างใจไม้ไส้ระกำ
เห็นเป็นภาพที่ตอกย้ำ ช้ำตราตรึง

ร้อนเร่า..

หัวใจพี่ รุ่มร้อน ดังฟอนสุม
ความกลัดกลุ้ม รุมฤทัย อยากไปหา
เพียงประสบ พบยอดขวัญ กัลยา
ดั่งหยาดทิพย์ โปรยจากฟ้า ดับอาดูรย์

จะรังสรรประพันธ์สู่สาธารณะ
ก็ควรจะคิดอ่านก่อนจารเขียน
ถ้าไม่รู้ฉันทลักษณ์ควรจักเรียน
ก่อนจะเขียนให้คนอ่านประจานตัว

ถ้อยคำที่จะใช้ควรสุภาพ
และควรทราบ มารยาท ไม่พาด (พิง) มั่ว
อย่าประพันธ์ เอาความ ตามใจตัว
จะเล่นหัว พอขวยเขิน อย่าเกินเลย

เจ็ดสีพาดผ่านฟ้า
โค้งลงมาเป็นสะพาน
ช่างงดงามตระการ
เจริญใจหาใดเหมือน …

~~~~~

ทางขึ้นอยู่ปลายเมฆ
ดังเทพเสกให้ย้ำเตือน
ความฝันอันลางเลือน
ยามสองเราเคล้าคู่ใจ…

~~~~~

แค่ฝันร้าย

อยากจะอยู่ตรงนั้น
ตรงที่ฉันนั้นมีเธอ
อยากอยู่กุมมือเสมอ
คิดถึงเธอทุกเวลา

ยังจำได้ในอ้อมกอด
เราเคยพรอดรักหนักหนา
หัวใจโดนบีฑา
แต่ชีวาต้องก้าวไป

มีพบย่อมมีพราก
มีทุกข์ยากมีสดใส
เพียงรักซึ้งตรึงใจ
อยู่ที่ใดก็ใกล้กัน …

จะพบหรือจะพราก
การลาจากก็แค่ฝัน
เพียงใจเราใกล้กัน
แม้นฟ้ากั้นแค่ฝันไป

เชลยรัก

กรุ่นกลิ่นกลีบผกาดอมช่างหอมหวล
แสนอบอวลชวนจินตนาจะหาไหน
หอมหวาน อ่อนนุ่ม ละมุนละไม
อยากเข้าไป ชื่นชม ภิรมย์เชย

แต่กลีบบางระยับกลับแอบซ่อน
แฝงนัย ยอกย้อน ก่อนแย้มเผย
รักโหยหาหวลหอม ยอมแล้วเอย
เป็นเชลย แห่งรัก อย่างปักใจ … ….

แสงดาวที่พร่างพราว
สุกสกาวประดับฟ้า
มองดาวลืมเวลา
เฝ้าหวนหาแต่หน้าเธอ

โอ้ จันทร์ที่แจ่มฟ้า
ปล่อย ดาราให้รอเก้อ
ใจร้ายจริงนะเธอ
พลั้งเผลอใจไปไม่รู้

แสงดาวเปรียบเหมือนใจ
แสงอ่อนใสใจหดหู่
ดาวไกลไร้จันทร์คู่
เหมือนพี่อยู่เพียงเอกา …

แอบรักเธอแต่เธอนั้นไม่รู้
ไม่ขอกู่ร้องบอก รักก้องฟ้า
ไมอยากขอให้เธอเวทนา
แค่ได้รักน้องยา ก็เพียงพอ …

สายลม

อยากแปลงกายเป็นสายลม
โชยพัดพรมพร่างพราย รอบกายน้อง
เฝ้าอิงแอบ แนบสอด กอดตระกอง
ด้วยใจปอง โหยหา  ทุกคราคืน

ลัดผ่านฟ้า ข้ามเมฆา มาครึ่งโลก
ช่างวิปโยค สุดระทม แสนขมชื่น
ภาพตรงหน้า พาให้ช้ำ สุดกล้ำกลืน
เจ้าระรื่น กับชายใหม่ ไร้ละอาย

ทิ้งให้สายลมเศร้าเฝ้าขมขื่น
เคยรักชื่น รักมั่น มาพลันหาย
สายลมโรย โชยพัดเรียง หวังเคียงกาย
สูญสลาย กลายร่าง อย่างระทม

หมดศรัทธา สิ้นแล้วในรัก
หมายสมัคร รักยั่งยืน ยังขื่นขม
ที่เคยร้างราไกลใจระทม
ยังไม่ขมเท่าที่รัก แปรรักไป …

เสี้ยวใจ

….เธอบอกขอมีเอี่ยวในเสี้ยวใจ
ใครเล่าใครจะจัดไว้ให้เธอได้
ควักออกมาให้ซาบซึ้งคงถึงตาย
ต้องวางวายชีวาตอนาถครัน

แต่ถ้าเธอ …

อยากจะขอพื้นที่แห่งความรัก
และจะขอพิงพักในความฝัน
อยากจะให้ใจเราไม่ห่างกัน
เธอกับฉันคิดเหมือนกันนะที่รัก …

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.