กรุ่นกลิ่นกลีบผกาดอมช่างหอมหวล
แสนอบอวลชวนจินตนาจะหาไหน
หอมหวาน อ่อนนุ่ม ละมุนละไม
อยากเข้าไป ชื่นชม ภิรมย์เชย
แต่กลีบบางระยับกลับแอบซ่อน
แฝงนัย ยอกย้อน ก่อนแย้มเผย
รักโหยหาหวลหอม ยอมแล้วเอย
เป็นเชลย แห่งรัก อย่างปักใจ … ….
กวีติงต๊อง
บทกวีเป็นศิลปะการจัดเรียงคำทำให้จรรโลงใจ ทำให้จิตใจเย็นลง มีสมาธิ ทุกครั้งที่ผมเขียนบทกวีเสร็จ ผมจะยิ้ม และอ่านทวนซ้ำไปซ้ำมา แก้ไขบ้างตามแต่สมองจะตรึกได้ในยามนั้น
